නන්ද මගේ කුමරුනි..

"නොවුනට සුරඟනක්.. මා ඔබේ ජනපද කල්‍යාණී..."

නොබෝ දිනකින් නිවන් සොයා යන

නන්ද මගේ කුමරුනි..

හදේ තියාගන් හැමදා එක ලෙස

ඔබේ පෙම්බරී...

නෙක වූ සුරඟන ලඳුන් ඇවිත්

ඉඟි බිඟි පාවී..

නොවමුත් සුරඟනක්

මා ඔබෙ ජනපද කළණී...

ආගන්තුක පෙම්වතියට...

"ඒත් මගෙ සිත ඔබම සෙව්වා..."

යළි යළිත් ඉපිද මැරෙන

සොඳුරු වූ සිහිනයන් අතරින්

නුඹේ රුව මට මැවී පෙනුණා

මං එනකල් මඟ බලන් හිඳිනා..

යළිත් කිසිදින හමුනොවන වග

පුන පුනා හදවත කියද්දී

මගේ දෑසින් කඳුළු බිඳුවක්

මටත් නොදැනිම බිමට වැටුණා..

ඇවිත් නුඹ හා මඟක් දුරකට

දමාලා යළි එන්නෙ කෙලෙසද

ඒ නිසා නෑවිදින් ඉන්නට

මං මගේ හිත හදාගත්තා..

ඒ නමුත් ඒ පුංචි ඇස් පොඩි

මගේ ඉදිරියෙ මැවී පෙනුණා

අහිංසක නෙත් නොදකින්න මං

මගේ දෑසම වසාගත්තා..

ඒත් මගෙ සිත ඔබම සෙව්වා...

(විශේෂ අධ්‍යාපන පීඨයට)

අත්වැරැද්ද..

" නැඟුණු සඳ බැස යන්නටත් කලියෙන්..

කොහේ සැඟවුණිදෝ.."

ඔබ මගේ කවුරුදැයි මට නොවැටහේ

මගේ කෙනෙකුන් කියා පමණක් මට දැනේ

නැඟුණු සඳ බැස යන්නටත් කලියෙන්

කොහේ සැඟවුණිදෝ..

සුදු වළාවන් පැහැ රුවින් ගත්

වැහි වළාකුළු ආත්මය ගෙන

මගේ ලෝකෙට පැමිණි වග මං

අනේ දැන සිටියනම්..

මගේ තුරුළෙන් මොහොතකටවත්

ඉවතලන්නෑ උඹව මං..

උඹත් සමඟම හිඳින්නැතිවම

උඹව කැටුවම එන්නෙ නැතිවම

මග දමාලා ඇවිත් මේ දුර

නිමා වූ පසු සියලු දේවල්..

අකාලේ පරවූ මගේ මල

රැගෙන දෝතින් මගේ දෑතට

සමාවන් මට මයෙ පුතේ යැයි

පවසන්නෙ කෙලෙසද මං..

                                         

                                                    -සුදු පුංචාගේ නික්ම යාම...

මල් සුවඳ...

"හේනට එන ගිරවුන්ගෙන් - අකුරු ඉගෙන ගෙන

අහසේ තරු ගණන් කරන - ගල්කැට ඇහිඳින"

මල් සුවඳ පිරී ඇති

මගෙ හපුටු පැටවු ළඟ

හැමදාම එක ලෙසම

සිල් සුවඳ හමනවා..

නොවුනාට පොත්ත රතු

දිලිහෙනා හිනා කැන්

වලින් හැම පාන්දර පාන්දර

මගේ හිත පිරෙනවා..

පුංචි පැන්සල් කොටෙන්

හීනියට හෙමිහෙමින්

ගැටගහන අකුරු පොඩි 

පිටු පුරා පිරෙනවා..

නමට මල් කැකුළු වන 

උඹල හැමටම වඩා 

මගෙ හිඟන පැටවුන්ව 

හැමදාම මට වටිනවා..

ලේ සුවඳ..

"මතු භවයෙදිත් එක මවු කුසේ ඉපදෙතැයි මා පතනවා.."

අඳුරු මුල්ලක සිරව

දෑත දෙපය කර

දංකුඩේ රහ බලා

මං කල් ගෙවනවා...

උඹලාගෙ හිනා හඬ

කන වැකෙන හැම විටම

මගේ හද තුටු සිතින් පිරෙනවා...

උඹේ හදවතෙ නැතත්

එදා වූ සොයුරු පෙම

අදත් මගෙ හදවතේ ගලනවා...

නමුත් තරහක් නැතේ

මගෙ හිච්චි නංගියේ

මතු භවයෙදිත් එක මවු කුසේ

ඉපදෙතැයි මා පතනවා..

ටීචර් අක්කා

"ඔබේ හදවත් මංතලාවේ..."

"නොහැකි වූ මුත් දිසාපාමොක්

වන්න මට ඒ තක්ෂිලාවේ...

නිල නොලත් ගුරුවරිය වෙමි මම

ඔබේ හදවත් මංතලාවේ...

කෙඳිරිගාමින් අකුරු කරනා

අයුරු පුත ඔබ පුංචි පිටුවේ...

දැක මගේ මැලවෙලා ගිය හද

පිබිදි පිබිදී යලි සිනාසේ..."

                                         -2014.05.17

කුමරියේ දුන්හිඳ...

"දුන්හිඳ සෙවනේදී...  2014.05.18  පස්වරුවේ.."

නොපෙනෙන දුරක ඉඳන්

මා අසලට ඇවිදින්

හෙමි හෙමිහින් රඟමින් ගලන්නේ...

මා ගත  රිදේවිදැයි...

බයද

මගේ දුන්හිඳ  කුමාරියේ...

 මා නොදන්නෙමි... 

ඔබ මට පෙම් කරන්නෙදැයි

ඔබෙ සුසුම් පොදින්...

මා හද ඇති යටගියාව

ඔබට දැනෙන්නෙදැයි මා නොම දන්නේ...

 රඟමින් හෙමි හෙමිහිට...

ඔය ලෙසටම යන විට

මා වගෙ උන් හමුවේදැයි නෑ මං දන්නේ...

ඒ හමුවුනොතින්...

මඟ හැරයන්නට...

ඔබට හැකියි නේද

මගෙ දුන්හිඳ කුමාරියේ...